«قرآن‌کریم» به‌عنوان معجزۀ پیامبراکرم صلی الله و علیه و آله و سلم هماره مورد توجه صاحبان اندیشه بوده است. اندیشه‌هایی که نتوانسته‌اند حقانیت قرآن را برتابند، درصدد برآمده‌اند اصالت وحیانی آن را مورد خدشه قرار دهند. بر این اساس، برخی تلاش کرده‌اند با اثبات وجود برخی مطالب غیرضرور و یا تکراری و نیز عدم بیان مسائل اساسی، جامعیت قرآن را متزلزل کنند و در نهایت از اعتبار اعجاز بلاغی آن فروبکاهند. منشأ چنین دیدگاهی عمدتاً در عدم توجه به هدف نزول قرآن، همسان‌انگاری قرآن با سایر کتاب‌ها در شاخصه‌های یک کتاب معمول، تحلیل نادرست شاخصۀ جهان ‌شمولی قرآن، عدم توجه به جایگاه تبیینی رسول‌خدا صلی الله و علیه و آله و سلم و اهل‌بیت علیهم السلام، به‌عنوان «عدل قرآن» قرار دارد. این تحقیق ضمن احصای پیش‌فرض‌ها و مبانی شبهه و تحلیل و بررسی آن، به تبیین مصادیق و نمونه‌هایی می‌پردازد که در ذیل شبهه از سوی صاحب شبهه مطرح شده است.