گروهی از پژوهشگران مرکز مطالعات و پاسخ‌گویی به شبهات (حوزه‌های علمیه).
چکیده
این نوشتار به نقد و بررسی هشت شبهه بهاییان علیه اسلام می‌پردازد. بهاییان با تفسیر نادرست «سبع مثانی» به علی‌محمد باب و حسینعلی بهاء، درحالی‌که روایات آن را سوره حمد معرفی می‌کنند، سعی در اثبات آیین خود دارند. آن‌ها با استناد به آیات اجل امت‌ها و محاسبه هزارساله برای اسلام، خاتمیت پیامبر را نفی می‌کنند، غافل از آن‌که این آیات از انقراض ملت‌ها سخن می‌گویند و قرآن صراحتاً بر خاتمیت و کامل بودن اسلام تأکید دارد. ادعای مهدویت باب با عدم تحقق نشانه‌های ظهور و اعدام وی رد می‌شود. انکار معاد جسمانی با آیات صریح قرآن و آرای فلسفی پاسخ داده می‌شود. همچنین مشخص می‌شود که باب و بهاء از افراد معمولی تحصیل کرده‌اند و آثارشان از نظر ادبی و محتوایی بی‌اعتبار است. نهایتاً آموزه‌های بهائیت درباره برداشتن حجاب و تساوی مطلق زن و مرد با فطرت انسانی و تعالیم اسلام در تضاد است و هیچ‌یک از ادعاهای آنان پشتوانه علمی و نقلی ندارد.
