پژوهش حاضر با روش تحلیلی ـ استنادی و مطالعه کتابخانه‌ای، ابعاد و شرایط لازم جهت ورود به مذاکره با غیرمسلمانان را از منظر قرآن کریم و روایات بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که روی‌آوری و پذیرش مذاکره مبتنی بر شرایطی است از جمله: خواهان صلح واقعی بودن طرف مقابل، پایبندی به عهد، عدم حمایت از توطئه‌گران، حفظ عزت و استقلال مسلمانان، نفی سلطه کافران، عدم اعتماد کامل به دشمن، پرهیز از اظهار محبت و ممنوعیت سازش و تسلیم. قرآن با قاعده «لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» هر توافقی را که موجب سلطه کافران شود باطل می‌داند. نتیجه آن‌که مذاکره ابزاری عقلانی و مشروع برای تأمین مصالح امت اسلامی است، اما استمرار آن منوط به پایبندی عملی طرف مقابل و رعایت شرایط مقرر است.
