روابط ایران و ایالاتمتحده از مهمترین موضوعات تاریخ معاصر ایران است که درباره منشأ و علل تنشهای آن دیدگاههای متفاوتی مطرح شده است. این پژوهش با هدف بررسی تاریخی ریشههای دشمنی آمریکا با ایران، به روش توصیفیـتحلیلی و با بهرهگیری از منابع تاریخی و اسناد معتبر انجام شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که رویکرد ایالاتمتحده نسبت به ایران، از آغاز حضور این کشور در دوره قاجار، ماهیتی مبتنی بر نفوذ سیاسی، فرهنگی و اقتصادی داشته و در دوره پهلوی با مداخله مستقیم در تحولات داخلی، از جمله اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، گسترش نفوذ مستشاری، حمایت از سیاستهای سلطهجویانه و مشارکت در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، ابعاد گستردهتری یافته است. بررسی روند تاریخی این مناسبات بیانگر آن است که سیاستهای آمریکا در قبال ایران بیش از آنکه متأثر از تحولات پس از انقلاب اسلامی باشد، ریشه در اهداف راهبردی و منافع ژئوپلیتیکی این کشور دارد. بر این اساس، خصومت میان دو کشور را باید در چارچوب سیاستهای توسعهطلبانه و سلطهجویانه آمریکا در قبال ایران تحلیل کرد، نه صرفاً در پرتو تحولات سیاسی معاصر.
