این پژوهش با روش توصیفیـتحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانهای، به بررسی شبهه جنگطلبی و شیوه نبرد پیامبر اکرمq پرداخته است. مسئله اصلی پژوهش، تبیین ماهیت جنگهای عصر نبوی و پاسخ به ادعای خشونتمحور بودن اسلام است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که رسالت همه پیامبران الهی بر هدایت، دعوت به توحید و اصلاح جامعه استوار بوده و جهاد در اسلام، آخرین راهکار در برابر تجاوز دشمنان است. با استناد به آیات قرآن، روایات، سیره نبوی و شواهد تاریخی، مشروعیت دفاع، الزامات اخلاقی جنگ، ممنوعیت تعدی به غیرنظامیان، حفظ اموال و محیطزیست، و جایگاه تقاص و مصادره اموال متجاوزان تبیین شده است. همچنین، تحلیل غزوات و سریههای پیامبرq نشان میدهد که این نبردها عمدتاً دفاعی، بازدارنده یا واکنشی در برابر تجاوز دشمن، نقض پیمان و تهدید امنیت جامعه اسلامی بوده و هرگز با هدف توسعهطلبی یا خشونتورزی آغاز نشدهاند. بررسی دیدگاه شماری از اندیشمندان غیرمسلمان نیز مؤید شخصیت صلحطلب، اخلاقمدار و مصلح اجتماعی پیامبر اکرمq است. بر این اساس، انتساب جنگطلبی و خشونتگرایی یا غارت گری به آن حضرت با منابع معتبر سازگار نیست بلکه تمام رفتارهای پیامبرq، برخلاف تجاوزات دشمنان از صدر اسلام تا جنگ کنونی، از مصادره اموال عهدشکنان براساس اصول اسلام بوده است.
