یکی از نهادهای مهم دینی، روحانیت است. برخی می گویند روحانیت نهادی است در ایران که صفویه آن را برای توجیه‌گری و پشتوانه قدرت و حکومت خود و مـشروعیت دادن به حکومت خود در مقابل حکومت عثمانی اهل‌سنت به‌وجود آوردند.
در این شبهه سعی شده مرجعیت دینی شیعه و روحانیت که اصالت آن به حکومت‌ها و دولت‌ها از جمله دولت صفویه منتسب شود؛ این مقاله با بررسی مستند منابع تاریخی و روایی و آیات قرآنی این شبهه را به روش توصیفی تحلیلی و مطالعه کتابخانه ای پاسخ داده است؛ درحالی‌که روحانیت و فقاهت کاملاً براساس ساختار دین و برگرفته از قرآن و سیره پیامبر J و دیدگاه فقها شکل گرفته و براساس تکلیف محوری و تبلیغ دین تکون یافته است؛ بر اساس یافته‌های مقاله نه‌تنها روحانیت وابسته به قدرت‌ها و دولت‌ها نبوده است بلکه روحانیت در مقابل قدرت‌ها و حکومت‌هایی که در ستیز با دین اقدامی داشته‌اند، ایستاده و با آنان مبارزه کرده و در این راه از نثار جان خود نیز دریغ نداشته‌اند.