اساساً توهین و افترا، مطلوب قرآن نیست و با روش تربیتی اسلامی نیز در تضاد است. برخی با استفاده از وجود تشبیه کافران به حیوانات در قرآن، ادعای توهینآمیزبودن چنان تشبیههایی را مطرح نمودهاند. در نوشتار پیشرو این سؤال اصلی مطرح است: «وجود توهین به دیگران در قالب تشبیه و تمثیل در قرآن چه توجیهی دارد؟» این مقاله که به روش توصیفی ـ تحلیلی و براساس منابع کتابخانهای تنظیم شده به این نتیجه رسیده که روش قرآن در بیان حقایق این است که از تشبیه و تمثیل برای نزدیک نمودن اذهان به پیامهای الهی استفاده کرده و در پی توهین به کسی نیست. در حقیقت تشبیه کفار و منافقان به حیوانات در قرآن برای این است که فطرت خفته مخالفان را بیدار نماید. همچنین در صدد تشبیه رفتار کفار به رفتار حیوانات است و هرگز در صدد تحقیر ذات خلقت افراد نست. علاوهبراین چنین تشبیهاتی برای تصویرسازی و ساکتکردن افراد لجوج بهکار رفته است. استفاده از وجهشبه بین کافر و حیوان، یکی از روشهای تربیتی قرآن است که مخاطب را تحتتأثیر قرار میدهد.
Responding to doubts projection insulting to individuals and social groups in the Holy Quran
چکیدهEnglish
Basically, insulting and slandering is not desirable for Quranic teachings and is also contrary to the Islamic cultural method. Some have insulted the claim of permissibility by using the likeness of infidels to animals in the Qur'an. In the leading article, the main question is: "What is the justification for insulting others in the form of similes and allegories in the Qur'an?"
This descriptive-analytical study, based on library sources, has shown that the Qur'an's method of telling the truth is that it uses allegory to bring minds closer to the divine messages and does not seek to insult anyone. In fact, the analogy of infidels and hypocrites with animals in the Qur'an is to awaken the dormant nature of the opposition. It also seeks to liken the behavior of infidels to the behavior of animals and never seeks to humiliate the nature of human creation. In addition, such similes have been used to illustrate stubborn people. Using a resemblance between an infidel and an animal is a way to impress the audience.
کلیدواژههاEnglish
Insult and defamation Quran
allegory defamation cultural method
قرآنکریم
آلوسى، محمود، روح المعانى فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی، بیروت: دارالکتب العلمیه، 1415ق.
ابنابیالحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، قم: کتابخانه عمومی آیتآلله مرعشینجفی، 1404ق.
ابنفارس، أحمد، معجم مقاییس اللغة، بیروت: دارالجیل، 1420ق ـ 1999م.
میرخلیلی، سیداحمد، مثل در قرآنکریم، (پایاننامه کارشناسیارشد)، قم: مرکز تربیت مدرس حوزۀ علمیۀ قم، 1373.
نقیبزاده، محمد، «واقعنمایی قرآن و تأثیر آن در تفسیر از دیدگاه علامۀ طباطبایی (با تأکید بر ابعاد بلاغی)»، نشریۀ قرآن شناخت، سال چهارم، شماره هشتم، پاییز و زمستان1390، ص65ـ92.