اسلام، دینی پویا، جهادی و تحولخواه است که جوهره آن بر مقاومت، مبارزه با ظلم و ایستادگی در برابر استکبار جهانی است. این نوشتار با تکیه بر آموزههای قرآن، سنت و اندیشه رهبران دینی، نشان میدهد که محور اصلی تقابل اسلام، نه کفر اعتقادی بلکه نظام سلطه و استکبار است. در این چارچوب، «مقاومت» نهتنها امری سیاسی، بلکه مفهومی اعتقادی و توحیدی است که بر ایمان، صبر و معرفت دینی استوار است. نویسنده با تبیین نسبت هزینههای مقاومت و سازش، بیان میکند که مقاومت، سرمایهساز و سازش، سرمایهسوز است. رسالت حوزههای علمیه در این میان، تقویت بنیانهای فکری و معنوی مقاومت، روشنگری نسبت به خطرات سازش و تربیت جامعهای مؤمن و بصیر است. مقاله همچنین با اشاره به حماسه دفاع ۱۲ روزه و «اتحاد مقدس» جهان اسلام، آن را نمادی از بیداری امت اسلامی و غلبه نرمافزار تمدن اسلامی بر نظام سلطه میداند. در نهایت، مقاومت در نگاه اسلام، نه یک تاکتیک موقت بلکه راهبردی الهی برای اقامه دین، حفظ عزت امت و زمینهسازی ظهور منجی موعود است.
