پاسخگویی و آمادگی برای آن، در حوزههای علمیه از اهمیت بالایی برخودار است از این رو در کتاب شریف احتجاج روایتی مرسل منسوب به مولایمان ابومحمد حسنبنعلی الزکی العسگری8 علیه نقل میکند. حضرت8 میفرمایند: «قال أشَدُّ مِن یُتْمِ الیَتیمِ الّذی انقَطَعَ عَن امه و أبیهِ، یُتْمُ یَتیمٍ انقَطَعَ عَن إمامِهِ» واژه یُتْم عبارت است از کسی که از امامش منقطع میگردد. کسی ممکن است پدر یا مادر یا هر دو را از دست بدهد. زندگی این شخصی که یتیم گردیده، چقدر با مشکلاتی از لحاظ روحی و احساسات، از نظر احساس غربت، از نظر اینکه برای خودش پشتوانهای نمیبیند مواجه میشود، این خیلی مشکل هست. اما حضرت میفرماید بالاتر و شدیدتر از یتیمی اینست که انسان از امامش منقطع شود، امام او پشت پرده غیبت باشد یا اینکه در زندان باشد یا در اثر حوادث روزگار نتواند خدمت آن بزرگوار برسد.امروز که امام ما و مقتدای ما و عزیزتر از جان ما بقیة الله الاعظم ارواحنا فداه در غیبت به سر میبرند و ما از وصول به آن بزرگوار محروم هستیم، مراجع و علما و حوزههای علمیه و شما که آماده شده اید برای اینکه شبهات را گوش کنید، باید محلی باشید که شبهات به شما عرضه شود و در مقابل پاسخهایی داده شود که دارای استناد صحیح و درست باشد.