معاویه در دوران پایانی حاکمیت خویش، خواستار بیعت عمومی مردم با فرزندش یزید بود؛ جریان بیعت‌خواهی در زمان خود یزید نیز ادامه یافت. در این میان افراد سرشناسی همچون امام حسین علیه السلام و عبدالله‌بن‌زبیر با یزید بیعت نکردند. سؤال این است که رفتار امام حسین علیه السلام و عبدالله‌بن‌زبیر در جریان بیعت‌خواهی از یزید چگونه بوده است؟ آیا تفاوتی در رفتار آن دو وجود داشته است و اگر جواب مثبت است، علت این تفاوت رفتاری چه بوده است؟
یافته‌های این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و واکاوی منابع متقدم نشان می‌دهد که در جریان بیعت‌خواهی برای یزید، هرچند امام حسین علیه السلام و عبدالله‌بن‌زبیر موضع سلبی مشترکی داشتند و تفاوت چندانی از لحاظ ظاهری نداشتند؛ اما امام حسین علیه السلام با صراحت به مخالفت با حاکمیت امویان ‌پرداخت و موضع تقابلی حضرت در برابر امویان کاملاً آشکار بود؛ ولی عبدالله‌بن‌زبیر به جهت اهداف خاصی که در سر داشت، موضع محتاطانه و فریب‌کارانه‌ای در پیش گرفته بود.