از تهمت‌هایی که در کتاب «نقد قرآن» به رسول خداصلی الله و علیه وآله وسلم زده شده این است که پیامبر رحمت و رأفت را، پیامبر خشونت و قساوت معرفی کرده است؛ درحالی‌که رسول خداصلی الله و علیه وآله وسلم در اوج قدرت و پیروزی، بالاترین گذشت و نهایت عطوفت و رأفت اسلامی را در حق سرسخت‌ترین دشمنان خویش نشان می‌داد. برخی با توسل به برخی از آیات قرآن‌ به‌خصوص آیات جهاد، مقابلۀ رسول خدا با برخی جریان‌ها و رفتارهای اجتماعی را دلیل بر استبدادگری، جاه‌طلبی، انحصارگرایی و خشونت‌طلبی رسول مهربانی‌ها تلقی کرده‌اند؛ درحالی‌که رفتارهای فردی و اجتماعی حضرت نشانگر اوج رحمت و مهربانی ایشان است.
این پژوهش که به روش توصیفی ـ تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانه‌ای گردآوری شده به این نتیجه رسیده که روش رسول خداصلی الله و علیه وآله وسلم در جهاد و مقابله با مخالفان نه برای کشورگشایی یا تحمیل عقیده؛ بلکه برای از بین بردن خرافه‌پرستی، انحرافات، ظلم اجتماعی، از بین بردن موانع تبلیغی، همسو با سیره عقلایی و نمادی از پرتوافشانی رحمت الهی در جهان هستی بوده است.